Welkom op de kunstsite van Peter
Breuers
(versie van 25 juni 2010)
“Een schilderij is een drama in een onbekende ruimte”
Mark Rothko
Hallo,
Welkom op mijn site.
Deze bestaat uit de volgende onderdelen:
-
Entree
-
Indrukken van Open dagen
van het Centrum voor de Kunsten Roosendaal, afdeling beeldend
-
Solo-exposities: november
2006 en april 2010
-
‘De Galerij’, het hart
van de site, met schilderijen die ik als kunstschilder heb voortgebracht sinds
1990. Ik volg sinds dat jaar lessen ‘Tekenen en schilderen’ bij het Centrum voor de Kunsten, afdeling
Beeldend, in Roosendaal. ‘Mijn’ docenten waren/zijn met name: Ger de Greef,
Leon Arninkhof, Riekus Schijven en Piet Dirkx
-
Mijn site-atelier. Hier
sluit de site met werken die in wording waren of nog in wording zijn, hoewel
elk stadium van zijn een eindstadium kan zijn.
De site is (voorlopig)
opgezet als een moderne papyrusrol: gewoon scrollen dus.
Een schilderij
is nooit wat het lijkt
het is niet DE werkelijkheid
maar wel die van jou
Een schilderij is ook nooit af, maar wel
altijd klaar
een schilderij is een weg
een weg naar
een volgend stadium van zijn
&
Elke stap is bekoorlijk
om wat er was, is en nog zal zijn.
(Tekst: Peter Breuers, 2004)
Entree
Tijdens
mijn studie Verkeerskunde (Verkeersakademie Tilburg, VAT) ben ik getrouwd met
Anke. Nadat onze kinderen geboren waren houdt zij zich bezig met homeopathie,
astrologie, filosofie … (Klik voor info
op het Ankh-logo.)
|
|
|
|
Na mijn studie ging ik
aan het werk als konsulent Ruimtelijke Ordening bij het Koninklijk Nederlands
Ondernemersverbond (KNOV), nu MKB–Nederland. Sinds 1 september 1997 ben ik adviseur
Ruimtelijke Ordening bij het Hoofdbedrijfschap Detailhandel (HBD, een boeiend
sectorinstituut van en voor de detailhandel, actief op vele terreinen voor heel
veel aardige ondernemers en werknemers in de detailhandel) en wel in Zeeland en
Noord-Brabant (klik op de logo’s voor méér info).
Rond 1990 deed zich een
moment van reflektie voor in mijn leven. En zo kwam ik bij . . .
In de loop der jaren
fungeerden stillevens, modellen, landschappen en werken van anderen als
inspiratiebronnen. Voorbeelden van inspirerende kunstenaars zijn in
willekeurige volgorde: Rodin, Matisse, Kirchner, Chuck Close, Hafid Bouazza,
Tessa de Loo, Willem de Kooning, de Cobra-groep, Poliakoff, Rothko, de Fauves,
O’Keeffe et cetera. Een aantal van mijn
schilderijen, zoals Cirque de Mourèze, Pimpelmeesje, Vitarelle 4, Gesprek met
de Kooning, Gitarist te Nistelrode, Lente en Zeezicht, is te zien bij familie,
bij vrienden of op mijn werk. De meeste zijn bij mij thuis. Dank zij internet
en het world wide web (prachtige uitvindingen) kun jij nu ook werken van mij
zien.
Geniet en tot ziens?
Peter N.J. Breuers
Open dagen Centrum voor
de Kunsten Roosendaal
18 mei 2003
Deze Open dag werd mede
bezocht door Ymke en Hugo, de jongste dochter en de oudste zoon; zij tonen u
één van mijn daar tentoongestelde werken.
Ymke en Hugo
29 mei 2005
De Open Dag van 2005 werd
opgeluisterd door Willem Stohr en Alexander van Hal, leerlingen van de afdeling
Muziek.
Foto-impressie:
Twee werken van
medekursisten:
Werk van Elly Werk
van Wineke Vromans
Twee geëxposeerde
schilderijen van mijzelf:
Ilse dL, olieverf op karton, 80 x
21 mei 2006
Hieronder staan 3 series
van medekursisten.
Werk van Wineke Vromans
uit Roosendaal Werk van Ineke van
Woensel uit Roosendaal Werk van Fien Peeters
uit Wernhout
En een overzicht van
mijn serie Vitarelle, deels in wording
3 juni 2007
Dit jaar wordt de
tentoonstelling, net als in 2006, geopend door de wethouder Cultuur, de heer Cees
Lok. Keramiek, aquarel, textiele vormen, edelsmeden, olieverf etc. ; een bonte
mengeling van kunstuitingen uit het kursusjaar 2006/2007 werd getoond. Lijkt
het ook jou wel leuk om eens een kursus bij het Centrum voor de Kunsten te
volgen? Klik dan op http//:www.cvkroosendaal.nl.,
of kom langs!
1
juni 2008
Deel van het werk van ‘mijn’ groep (jaar 2007/2008) Deel van mijn serie
Céret
7
juni 2009
In het kursusjaar 2008/2009 ben ik veel met klaprozen aan de
gang geweest. Zie de bovenste rij beelden. De schilderijenwand is van de groep
Piet Dirkx, ’mijn’ groep. Bij textiel werd weer unieke kleding gemaakt.
6
juni 2010
“De maat van een schilderij voegt niets toe aan zijn
kwaliteit”
Serge Poliakoff
Eerste solo-expositie; 4
november 2006
In de loop der jaren zijn werken van mij
getoond tijdens Open dagen van het Centrum voor de Kunsten, op de Amnesty
International Tentoonstelling in de Openbare Bibliotheek van Roosendaal en in
het Roosendaalse ziekenhuis. Zaterdag 4 november 2006 vond mijn eerste solo-expositie
plaats in het Cultureel Centrum ‘de Wieken’ in Roosendaal. De bijna 60
bezoekers hebben 23 werken gezien. De series Vitarelle en Rodin waren volledig
aanwezig. Onderstaande foto’s, met dank aan Sanne, geven een indruk van de
expositie.
Anke bij het Keltisch
kruis Mijn moeder bij ‘Venus’ Dochter
Sanne bij Lente en Het geheim der Kelten
Tijdens
de expositie van 4 november 2006
Het schilderij is
Voedende negerin, olieverf op doek, 1991
Tweede solo-expositie; 24 april 2010 voor
buren en kennissen
De Galerij
De schilderijen in De
Galerij zijn gerangschikt als volgt:
- Natuur
- Dieren
- Mensen
- Artefakten
- Series
- Ander werk.
Natuur
Zeezicht, olieverf op hout, 51 x
Het Lac du Salagou in
het Franse Département l’Herault wordt in het westen gekenmerkt door massieve
rode steen-plateaus. Nog geen
Cirque
de Mourèze, olieverf op hout, 71 x
Aarde en vuur, olieverf met Dordogne-zand op
hout, 1993
Betuwe,
olieverf op karton, 55 x
Appels
en peren. Olieverf op hout, 50 x
Dorst,
olieverf op doek, 40 x
In het departement Aude
ligt het dorp Cesseras. Een van de dennenbomen daar inspireerde mij tot
onderstaande twee schilderijen.
Boom
van Cesseras, olieverf op karton, 60 x
Boom
van Cesseras, olieverf op hardboard, 55 x
Nergens in Nederland kom
je nog ‘natuurlijke’ natuur tegen. Overal heeft de mens de natuurlijke omgeving
al eens iets veranderd. Soms goed, vaak slecht. Planten en dieren laten zelf
heel goed zien wat wel en wat niet goed is. Een natuurlijke omgeving vraagt om
menselijk afblijven. Laat op gronden die nu niet nodig zijn voor steden,
dorpen, biologische land- en tuinbouw en verbindingen maar groeien wat de
natuur wil. Dan bereikt het landschap weer zijn natuurlijke staat. Is dat niet
heel mooi? In elk geval is het goed voor onze eigen leefomgeving.
Landschap,
olieverf op hout, 60 x
Ten noorden van Le Havre ligt, aan de Normandische kust, Etretat.
Zonsondergang bij Etretat, olieverf op hout,
75 x
Lente, olieverf op
doek, 80 x
Tour-ne-sol
Ik wou dat ik een zonnebloemzaadje was
dan zou ik groeien, groeien tot hoog in de hemel
en ik zou de hele dag kijken naar de zon
en ik zou worden een heleboel
nieuwe zonnebloempitjes, zou ik worden.
Dieren zijn de mooiste
wezens op aarde, ze doen geen mens kwaad, doden andere dieren slechts als ze
geen andere keus hebben. Ze zijn ook te benijden, omdat ze niet hoeven te
vergaderen over een vrij Europa; ze trekken gewoon van noord naar zuid of van
zuid naar noord als daar de tijd rijp voor is. Ze zijn de moeite waard om
gewaardeerd te worden.
Duif,
olieverf op papier, 42 x
Ganzentrek,
olieverf op hout, 61 x
Olifant, olieverf op doek, 50 x
Mensen zijn boeiende schepselen.
Ze maken van alles mee, zitten op de juiste koers of maken misstappen, denken
na over de toekomst, hebben voorspoed en tegenslag, dwingen geluk af of zien
alleen maar beren op de weg, beseffen nauwelijks hoe het over 6 jaar zal zijn,
leven bij de dag, doen onderzoek of gebruiken kennis van anderen. Ze plannen
hun toekomst zorgvuldig of juist bewust niet, studeren geneeskunde, werken in
de detailhandel, managen een restaurant, helpen mensen hun huis te verkopen,
werken bij defensie of in een apotheek of maken zich verdienstelijk in de
machinale houtbewerking. Maatschappelijke ontwikkelingen bieden kansen en
kunnen ook een gevaar inhouden. Mensen zijn sterk en zwak, aktief en gelaten,
opstandig, assertief, sportief, lui, fanatiek, meegaand, ondernemend. En hoe
inlevend, meedogenloos of aandoenlijk ze ook zijn, ze moeten iets, ze kunnen
iets, al heeft de een daar meer moeite mee dan de ander. Sommigen leven aan de
zelfkant van de samenleving, anderen scheppen voor zichzelf en anderen (nieuwe)
kansen. Zo werd in Noord-Brabant in de loop van de 90-er jaren de veestapel te
groot. Brabantse boeren zochten hun heil onder andere in Spanje.
Veeboeren in
Spanje, olieverf op hout, 60 x
In 2000 vonden de
Olympische Spelen plaats in Sydney, de hoofdstad van New South Wales in
Australië. Sporters wonnen goud of helemaal niks. Ze liepen frustraties op of
verbaasden zichzelf over hun eigen sukses. In en buiten de stadions en
sportpaleizen vielen gewonden. Met open mond sloegen toeschouwers dit alles
gade.
Sydney
2000, olieverf op hout, 42 x
Gezicht,
olieverf op hout, 46 x
4 maal: Gezicht, olieverf op papier, 42 x
Ilse dL, Olieverf op karton, 80 x
Het geheim der Kelten, olieverf op doek, 60 x
Gitarist te Nistelrode, olieverf op doek, Zwangere te Helmond, olieverf op doek, 30 x
30 x
Monique 1, olieverf op doek, 40 x
Vrienden, olieverf op doek, 80 x
Artefakten
Sommige kantoren zijn
gevestigd in voormalige villa’s of herenhuizen. Andere zijn enorme strakke
kolossen waarvan je de top slechts kunt zien tot je nekspieren het begeven of
je van duizelingen bijna omvalt. Deze soort kantoren vormde de inspiratie voor
twee schilderijen. De hoogte van de gebouwen valt uit de schilderijen niet af
te leiden. Denkt u maar aan sky-high, de limiet van de toekomst is onbekend.
Lintdorp, olieverf op hout, 25 x
Kantorenwijk L’avenir 1, Kantorenwijk L’avenir 2,
olieverf op hout, 75 x
‘Keltisch kruis’ is
geïnspireerd door een kunstwerk, een raamhanger in Tiffany, vervaardigd door
Clarine van der Meeren uit Rosmalen. Tiffany verwijst naar de Amerikaanse
glaskunstenaar Louis Comfort Tiffany (New York, 18 februari 1848 – New York, 17
januari 1933. Hij is glaskunstenaar en ontwerper en vooral bekend door het
maken van gebrandschilderd glas en zijn wereldberoemde, en inmiddels peperdure,
lampen in Art Nouveau en Art Deco stijl (Bron Wikipedia). De raamhanger
Keltisch kruis is gemaakt van stukjes gekleurd glas, bijeen gehouden door gesoldeerd
materiaal. Hieronder geef ik iets weer
van de Glas-in-lood en Tiffany techniek:
Glas was en is nog
steeds een bijzonder materiaal, dat zijn prachtige uitstraling vooral krijgt
als er licht doorvalt. In de middeleeuwen werd lood gebruikt om kleine
handgemaakte glasplaten samen te voegen tot grote ramen. Louis C. Tiffany
ontwikkelde aan het eind van de 19e eeuw zijn bekende tiffany-techniek, het
samen voegen van kleine stukjes gekleurd glas door middel van koperfolie,
waardoor sierlijke ramen en lampen ontstonden Nu worden vooral
decoratiewerkstukken gemaakt. Tijdens het maken van het eerste werkstuk wordt
het snijden van glas, het afronden van de snijkanten met een slijpmachine, het
aanbrengen van koperfolie of het loden ( het loodmes, de loodprofielen en het
maken van de juiste loodverbindingen), solderen en afwerken/patineren geleerd.
Gevorderden zullen hun vaardigheden kunnen verbeteren.
Keltisch kruis, olieverf
op doek, 130 x
De serie Rodin
De Franse beeldhouwer Auguste
Rodin leefde van 1840 tot 1917. Hij noemde zichzelf graag een man van het volk
door er aan te herinneren dat hij ‘tot zijn vijftigste al de zorgen van armoede
had gekend’. Daarna veranderde zijn leven sterk. Terwijl hij door kunstkopers
en adellijke dames werd nagelopen en in zijn atelier jonge volgelingen en
beroemde modellen elkaar verdrongen, werd hij uitgeroepen tot één van de
grootste beeldhouwers van die tijd. In 1864 werd door de gevestigde kunstorde
nog werk van hem geweigerd voor tentoonstellingen. Men meende, dat
beeldhouwkunst fraaie mannen en beeldschone vrouwen moest tonen, die tot koele
perfektie waren geïdealiseerd.
Naar aanleiding van drie
bronzen beelden van Rodin heb ik in 1997 de volgende serie gemaakt.
Venus, olieverf op
hout, 60 x
Rodins figuren zagen er
echt en gewoon uit, met opzwellende spieren en gegroefde gezichten, zoals in
het beeld Mignon. Model voor dit bronzen beeld stond in 1869 Rose Beuret,
dochter van een wijnboer, klein en aardig om te zien en met wie Rodin een weliswaar
armoedig, maar zonnig leven leidde.
Toen Camille Claudel,
een intelligente talentvolle kunstenares, in Rodins leven (en dat van Rose)
kwam en een intensief bestaan met de kunstenaar ging leiden, kreeg het werk van
Rodin uitzonderlijke erotische kracht, zoals we in het bronzen beeld ‘Het
toilet van Venus’ (1886) kunnen zien. Terwijl Rodin bezig was met zijn
meesterwerk ‘De poorten van de hel’ krioelde het in zijn atelier van modellen
en assistenten. Tijdens de opbouw van het portaal veranderde hij voortdurend
beelden of standen. Hij haalde de opleverdatum (1885) niet en toen hij er in
1890 nog mee bezig was, begon hij ook zelf te vermoeden dat het nooit af zou
komen. Ondertussen was hij erg ingenomen met één van zijn modellen, een stevig
gebouwd Italiaans meisje (hij noemde haar een ‘panter’), dat poseerde voor zijn
beeld ‘Eva’ (1886). Ze stond dag in dag uit te poseren en ondertussen merkte
Rodin veranderingen in haar lichaam op; ze was zwanger en ongemerkt gaf hij in
zijn beeld de suggestie van het beginnende moederschap aan
De serie Val Drôme
Het symbool van camping
Val Drôme Soleil boeit mij sinds 1990. De camping ligt in het Franse
département Drôme, vlakbij de noordelijke streken van de Provence. De serie
bestaat inmiddels uit 4 werken. De 4de
versie maakte ik nadat ik in 2004 de camping zelf had bezocht en het beeldmerk
‘in het echt’ had aanschouwd.
‘Verlangen’ is
full-color afgebeeld in een artikel over amateurkunstenaars in ‘Zonnewijzer’
van mei 2005, het tweemaandelijks periodiek van de landelijke vereniging Zon en
Leven. ‘Verlangen’ wordt in het artikel omschreven als ‘een harmonieus, op een
fresko gelijkend schilderij’
‘Val Drôme Suzanne’ is
in 2004 een paar maanden te zien geweest in het kantoor van het HBD te Den
Haag, bij de stageplaats van de afd. DAD. Het schilderwerk inspireerde een
afstuderende studente van de Technische Universiteit Delft: “Steeds als ik in
een dip zat of het niet meer zag zitten, keek ik naar het schilderij en vond ik
moed om door te zetten”, aldus deze studente.
Deze serie kan doen
denken aan de Fauves. Enkele jaren na 1900 werd in Frankrijk op grote schaal
werk tentoongesteld van Cézanne, Gauguin en Van Gogh. Een deel van de jongere
generatie schilders was erg onder de indruk van deze heren en ontwikkelde hieruit
een totaal nieuwe stijl met felle kleuren en onwerkelijke vertekeningen van
objekten. In 1905 kwamen zij hiermee naar buiten en ondervonden veel kritiek
van de gevestigde orde. Kritici noemden hen de Fauves, ofwel de wilde beesten.
De beschimpte kunstenaars namen die titel met trots over. De centrale figuur
binnen deze stroming was Henry Matisse. Zijn werk is gebaseerd op de
mogelijkheden van het weglaten. De menselijke geest vult het ontbrekende zelf
aan. En in tegenstelling tot de Duitse expressionisten geven de Fauves niet zo
zeer uitdrukking aan hun gevoel van onvrede met de maatschappij, maar juist aan
hun levensvreugde en schilderplezier. (Tekst over de Fauves ontleend aan:
the-artfile.com).
Val Drôme, olieverf op
hout, 1991 Verlangen, olieverf op hout, 61x
Val Drôme 4, olieverf op
hardboard, Val
Drôme Suzanne, olieverf op MDF, 2000
30 x
De serie Lago di Ledro
In Noord-Italië ligt
ongeveer
Driemaal Lago di Ledro
op 6 augustus 1998 tijdens zonsopgang rond 6 uur.
Lago di Ledro, Lago di Ledro, olieverf op
karton, Lago di Ledro, olieverf
op karton,
olieverf op doek, 60 x
30 x
De serie Toscane
De serie Toscane is een
knipoog naar de vele Italiaanse historische steden en dorpen, de brede
rivieren, statige gebouwen, grootse pleinen en indrukwekkende beelden, kleine
woningen met ommuurde tuintjes, watervlugge hagedisjes.
Toscane, olieverf op karton, 80 x
Toscane
gebouwd, olieverf op karton, 80 x
De serie Vitarelle
Tussen de toppen van
De serie Vitarelle bestaat
sinds najaar 2006 uit 4 werken. De laatste ontbreekt hieronder nog.
Tijdens mijn
solo-expositie van 4 november 2006
Boven: Vitarelle 31 januari 2003, olieverf op
karton, 80 x
Linksonder: Vitarelle deux, olieverf op doek,
80 x
Rechtsonder: Vitarelle trois, olieverf op
doek, 80 x
Vitarelle 31 januari
2003 bestaat uit 540 mini-schilderijtjes van ongeveer 16 vierkante centimeter.
Elke mini staat op zichzelf. Voor deze vakjes-aanpak liet ik mij inspireren
door Chuck Close. Hij plaatst sommige mini’s overigens juist niet op een
logische plek, waardoor andere effecten ontstaan. Chuck Close is geboren in
(Tekst ontleend aan De Kunstkijker,
mediatheek.thinkquest.nl en groninger-museum.nl)
‘Vitarelle 31 januari
De serie vendee
november 2008
Eerste werk met verf;
Oker was de eerste
verfkleur die ik toepaste; het leslokaal was het dekor voor mijn eerste stappen
op het verfpad.
Leslokaal,
olieverf en Siberisch krijt op papier, 65 x
Kirchner
Ernst Ludwig Kirchner werd op 6 mei 1880, dus 125 jaar geleden, geboren in Aschaffenburg. Op gezag van zijn vader ging hij bouwkunde studeren in Dresden. Hoewel hij in 1905 zijn diploma behaalde, besteedde hij vooral tijd aan het tekenen. Hij wordt gezien als de belangrijkste vertegenwoordiger van het Duitse expressionisme. In Nederland wordt ‘De Ploeg’ tot het expressionisme gerekend. Een andere Duitse groep was ‘Der Blaue Reiter’. In 1905 richtte Kirchner de kunstenaarsverenging die Brücke op. Door zijn eerzucht en een artikel dat hij plaatse zonder steun van zijn aanhang viel de groep in 1913 alweer uiteen. Kirchner en die Brücke zetten zich af tegen de akademische traditie. De stijl van de Fauves (met voorman Matisse, zie bij de serie Val Drôme) is van invloed geweest op de groep, die zich liet inspireren door het gebruik van felle elementaire kleuren, harde contouren en het vereenvoudigen van vormen. Veelvuldig terugkerende onderwerpen waren angst (geïnspireerd door bijvoorbeeld Edvard Munch met ‘de Schreeuw’ uit 1893), eenzaamheid en primitieve culturen. Zo liet Kirchner zich vanaf 1909 (hijzelf zegt vanaf 1903) inspireren door de kunst van Oceanië en Afrika. Van belang is ook het grafisch werk, met name de houtsneden. Het houten beeldje ‘Stehendes Mädchen’ schilderde ik naast een broze skulptuur.
Stehendes
Mädchen van Kirchner met skulptuur, olieverf op hout, 60 x
Kirchner drong niet door
tot het grote publiek, hoewel dat voor hem een vurige wens was. Hij probeerde
het in Frankrijk tegen 1920 met een stijl die brozer en kwetsbaarder was. Maar
hoewel hij tijdens zijn militaire dienst in de eerste wereldoorlog voor
achtervolgingswaanzin en verlammingsverschijnselen behandeld was, is hij nooit
meer de oude geworden. De toenemende ‘kultuurpolitiek’ van de Nazi’s (die hem
versleten voor een verbasterde artiest) en het feit, dat zij 600 van zijn
kunstwerken vernietigden leidden ertoe, dat hij in 1938 geen andere uitweg meer
zag dan zelfmoord.
(Tekst ontleend aan
wikipedia.org, the-artfile.com, groningermuseum en ajkeizer)
Het Ankh-kruis is een oud
Egyptisch symbool. Vanuit voor-christelijke tijden is het kruis het symbool
voor het kosmisch wezen, dat, eenmaal geboren op aarde, zich in tijd en ruimte
(de dwarsbalk) manifesteert. De oude Egyptenaren gaven nog een extra dimensie
aan deze betekenis. Als hiëroglief betekent het leven en wijst het op het
eeuwige, Goddelijke leven. We kunnen in dit teken ook de bevruchting zien van
de aarde door de Zon (in het oude Egypte “het Goddelijke”). De lus van het
kruis stelt dan deze Zon voor. Het is één van de krachtigste amuletten uit
Oud-Egypte. Het schenkt leven en geeft levenskracht aan de geïnkarneerde mens,
zodat hij zich aan zijn specifieke “hogere” levensdoelen kan wijden. De cirkel
staat voor heelheid, onverdeeldheid.
(Tekst ontleend aan
ankh-homeopathie.nl)
Ankh mei 95, olieverf op hout, 40 x
Overige
werken
Verstilling.
2 figuren, verstomde
metaforen van een milieuverwoestende industriemaatschappij. Ontoegankelijke
eenlingen, afgeschreven als oude machines. Weggooien? Hup, in dat al even
uitgemergelde park ermee? Je wordt er stil van. HET wordt er stil van.
Verstilling,
50 x
Kermis
in de hel, olieverf op karton, 80 x
Paars-Blauw, olieverf op hout, 60 x
Zon en leven, olieverf op hout/MDF, 60 x
Het Atelier
In mijn virtuele atelier
zie je werkstukken in wording. Een schilderij is, zie het begin van deze site,
altijd een bepaald stadium van zijn, al dan niet op weg naar een volgend
stadium van zijn. Deze stadia van wording kun je in dit atelier zien. Sommige
schilderijen staan op hun kop of lijken op de kop te staan. Dat is een
onderdeel van het wordingsproces bij sommige van mijn schilderijen.
Vitarelle deux (olieverf
op doek, 80 x
30 november 2005 14 december 2005 detail 9 februari 2006 17 maart 2006
Keltisch Kruis (olieverf
op doek):
14 mei 2006 19 mei 2006 20 mei 2006 7 juni 2006
Gesprek met de Kooning
(olieverf op doek, 80 x
7 maart 2007 3 april 2007 4 april 2007 12 april 2007
Ontmoeting (olieverf op
doek, 80 x
21 april 2007 1 2 mei 2007 12
juni 2007
Weleda (olieverf op
doek, 80 x100 cm):
april 2007 12
mei 2007
Rotterfant, olieverf op doek, 70 x
Kompositie rood paars
14 nov 2007 28 nov
2007 20
dec 2007 20
mrt 2008 15
juni 2008
Geboorte van een woning,
september 2008, olieverf op doek, 40 x
Serie Cassis 2009
(gedeeltelijk)
Nov 2009
Zo, dit was het,
bedankt voor je bezoek!
Wil je reageren?
Dat zou ik leuk vinden.
Stuur mij dan een mailtje;
typ eerst ‘peter’,
plaats dan het a-staartje en
typ tenslotte ‘breuerskunst.eu’. Doe dat ook
als je
een schilderij van mij zou willen kopen.
…
Copyright 2010: Peter Breuers